انواع کابلکشی در دوربینهای مداربسته :
نحوه اتصال کابل دوربین مدار بسته میتوانند به دو دسته اصلی با توجه به تکنولوژی سیستم تقسیم شوند. هر یک از این دستهبندیها بر اساس نحوه تأمین برق دوربینها و تجهیزات، به دو نوع مختلف تقسیم میشوند:
کابلکشی دوربینهای مداربسته آنالوگ (HD): در این نوع کابلکشی، دوربینهای مداربسته از طریق کابلهای آنالوگ به سیستم متصل میشوند. این کابلها برای انتقال تصویر و برق به کار میروند و به طور معمول از آنها برای دوربینهای با وضوح بالا (HD) استفاده میشود.
کابلکشی دوربینهای مداربسته آنالوگ (HD) با قابلیت PoC: این نوع کابلکشی نیز برای دوربینهای HD استفاده میشود، اما دارای قابلیت PoC (Power over Coax) است. این به این معناست که کابلها همزمان توانایی انتقال برق و تصویر را دارند، بدون نیاز به کابلهای اضافی برای تامین برق.
کابلکشی دوربینهای مداربسته تحت شبکه (IP): در این نوع کابلکشی، دوربینهای مداربسته به سیستم از طریق کابلهای شبکه متصل میشوند. این کابلها به انتقال دادهها و برق برای دوربینهای تحت شبکه اختصاص دارند و برای سیستمهایی با پروتکلهای اینترنتی (IP) استفاده میشوند.
کابلکشی دوربینهای مداربسته تحت شبکه (IP) با قابلیت PoE: این نوع کابلکشی نیز برای دوربینهای تحت شبکه استفاده میشود و دارای قابلیت PoE (Power over Ethernet) میباشد. این به این معناست که کابلها همزمان توانایی انتقال دادهها و برق را دارند، بدون نیاز به کابلهای اضافی برای تامین برق.

مسائل اساسی در فرآیند کابلکشی در دوربینهای مداربسته :
در فرآیند نحوه اتصال کابل دوربین مدار بسته، موارد زیر باید مورد توجه قرار گیرند:
انتخاب مسیر مناسب: قبل از کابلکشی، باید مسیر مناسب برای کابلها را انتخاب کرد. در نظر بگیرید که آیا امکان سوراخ کردن دیوارها و موانع وجود دارد یا نه. به عنوان مثال، نمیتوانید هر جای دیوار را سوراخ کنید؛ لذا مکان مناسبی باید انتخاب شود. همچنین، نیاز به داکت، منبع تامین برق و لوله فلکسی باید بررسی شود.
طول کابل: کابلها را در زمان برش کمی بیشتر در نظر بگیرید تا با مشکل کوتاه بودن کابل مواجه نشوید. همچنین، مقداری کابل اضافه در سمت دستگاه برای جابجایی آینده نیز پوشش میدهد.
استفاده از تجهیزات حفاظتی: داکت، لوله فلکسی و تجهیزاتی از این دست به محافظت بیشتر سیستم در برابر نویز و عوامل آسیبزا کمک میکنند و عمر مفید سیستم را افزایش میدهند.
برچسبگذاری کابلها: بعد از هر بار استفاده از کابل، بر روی باکس و قرقره کابل باید علامتگذاری شود تا بدانید چقدر از کابل باقیمانده است. این کار مانع از مشکلات کوتاهی کابل در آینده میشود.
رعایت حداکثر طول: حداکثر طول استاندارد (فاصله دوربین از دستگاه) باید رعایت شود؛ زیرا در متراژ بالا، تصاویر دچار قطع و وصلی و افت کیفیت میشوند.
برچسبگذاری و مشخص کردن کابلها: هر دستگاه و دوربین باید برچسبگذاری و مشخص شوند. این اقدام ابتدا زمانبر به نظر میرسد، اما در آینده کمک میکند تا مشکلات کابلها به راحتی ردیابی شوند.
استفاده از تجهیزات کمکی: استفاده از تجهیزاتی مانند فنر سیم کشی میتواند عبور کابلها از مسیرهای باریک داکت و لوله را سریعتر کند. نوعی از فنرهای سیم به صورت چراغدار نیز وجود دارد که کار را در سر دیگر داکت برای گرفتن کابل راحت تر میکند.
کابل ترکیبی در دوربین مداربسته :
یکی از انواع کابلهای RG59، کابل ترکیبی در دوربین مداربسته است که از دو بخش تشکیل شده است: یک کابل کواکسیال معمولی برای انتقال تصویر و یک کابل برق برای انتقال برق به دستگاهها.
نحوه نصب دوربینهای مداربسته آنالوگ HD با قابلیت PoC
در نصب دوربین مداربسته آنالوگ HD با قابلیت PoC، لازم است به موارد زیر توجه کنید:
کابلکشی با کابلهای کواکسیال: ابتدا، کابلهای کواکسیال RG59 را به اندازه مسافت دوربین تا دستگاه کشیده و متصل کنید. انواع مختلفی از کابلهای RG59 با مشخصات مختلف در بازار موجودند.
فیش BNC برای اتصال: از فیشهای BNC با کیفیت برای اتصال کابلهای کواکسیال استفاده کنید. انتخاب فیشهای با کیفیت ارتباط بالاتری را تضمین میکند.
تامین برق با استفاده از PoC: در این نوع سیستم، نیازی به کابل جداگانه برای انتقال برق ندارید. قابلیت PoC در دوربینهای مداربسته به شما این امکان را میدهد که همان کابل کواکسیال برق دوربین یا تجهیز PoC را تامین کند.
اتصال به دستگاه ضبط: کابلها را به دستگاه ضبط (DVR/XVR) متصل کنید. در این نوع سیستم، نیازی به آداپتور برای دوربینها ندارید. کافیست که دستگاه به یک منبع تغذیه وصل باشد.
اتصال به نمایشگر: برای مشاهده تصاویر، دستگاه ضبط را به یک نمایشگر یا مانیتور متصل کنید. میتوانید از کابلهای تصویر (VGA یا HDMI) استفاده کنید. استفاده از HDMI امکان انتقال همزمان صدا و تصویر با کیفیت بالا را فراهم میکند.
نحوه نصب دوربین مداربسته تحت شبکه (IP):
دوربین IP: انتخاب دوربینهای مداربسته تحت شبکه که از طریق اینترنت قابل دسترسی باشند.
دستگاه ضبط (NVR/XVR): یک دستگاه ضبط تصاویر که توانایی ذخیرهسازی و مدیریت ویدیوهای از دوربینها را داراست.
کابل شبکه: برای ارتباط دوربینها با دستگاه ضبط و شبکه، از کابلهای شبکه (مثل کابل اترنت) استفاده میشود.
کابل برق/آداپتور یا منبع تغذیه: برای تامین نیازهای برق دوربینها و دستگاه ضبط از کابل برق یا آداپتورهای مخصوص استفاده میشود.
سوکت شبکه: سوکتهای شبکه برای ارتباط کابلهای شبکه با دستگاههای مختلف مورد استفاده قرار میگیرند.
سوئیچ (Switch): در صورتی که بیش از یک دوربین دارید، سوئیچ برای ارتباط همزمان چندین دوربین با شبکه و دستگاه ضبط مورد استفاده قرار میگیرد.
صفحه نمایش: یک مانیتور یا نمایشگر که به دستگاه ضبط متصل میشود تا تصاویر ضبط شده را نمایش دهد.